Zoë verbeeldt haar frustraties: “Ik hoop dat het herkenbaar is voor anderen.”

Je bent niet de enige

In een groeiende verzameling tekeningen, teksten, schilderijen en keramisch werk brengt Zoë haar ervaringen samen. Een verzameling van ongemakken, gedachten, gevoelens en haar kijk op de wereld. Zoë laat ze zien in haar beeldende werk. Een van haar finals werken is een rol van inmiddels zo'n vijftien meter lang. Daarop volgen frustraties elkaar op zoals ze dat ook in het leven doen.

"Het is een doorlopend werk waarin ik beschrijf en illustreer wat me frustreert. Soms schrijf ik vijf meter over iemand die me kutwijf noemt in de trein en dan weer een meter over het feit dat ik moe ben.”

Ze noemt haar werk daarom liever geen feministische of activistische kunst. "Ik ben wel feministisch," zegt Zoë. "Maar als je zegt dat je activistische kunst maakt, plak je er meteen zo’n label op." Liever beschrijft ze haar werk als beeld vanuit hoe een twintigjarige vrouw de wereld tegenkomt. 

“Het is ook een vorm van verwerking die anderen kunnen herkennen en dat anders misschien onbesproken blijft. Ik hoop dat anderen door mijn werk kunnen voelen dat ze niet de enige zijn die ergens last van hebben.”

De boom die steeds terugkwam

Die directe manier van werken ontstond tijdens haar studie, toen ze in haar tweede en derde studiejaar geconfronteerd werd met haar frustraties.

“Tijdens een schilderopdracht bleef ik steeds terugkeren naar hetzelfde beeld: iemand die alleen in een bos zit en alle frustratie richt op één boom.” Die boom groeide uit tot Kut Boom. Een collectie van 170 schilderijen waarin Zoë het verlies van haar vader verwerkte.

"Ik was maar door aan het schilderen. Uiteindelijk had ik een stuk of twintig werken gemaakt en toen dacht ik ineens: wacht even. Dit is niet zomaar iemand. Dit ben ik."

De collectie groeide uit tot drie series. Eerst over boosheid en verwarring. Later over verlangen naar een relatie die er nooit meer zou komen. "Ik heb er heel veel over geschilderd," zegt ze. "Dat was voor mij een manier om ermee om te gaan."

Tijd voor een nieuw hoofdstuk

Toen de collectie af was, voelde Zoë dat Kut Boom klaar was. “Ik was er na 170 werken wel oké mee. Dat klinkt raar, maar ik had dit nodig om me beter te voelen.” Ze werd aangemoedigd om serie 4 te maken, maar wilde zelf niet terug naar dezelfde boom. “Ik wist dat het werk kracht had. Maar Kut Boom kwam uit onbegrip. Uit frustratie. Uit een situatie die mij helemaal overnam."

In haar vierde jaar merkte Zoë dat ze breder kon kijken naar frustratie. “Het ging ineens meer over wat me overkwam en wat ik daarvan vond.” Die verandering zie je terug in haar huidige werk. Het uiten van haar emoties en frustraties via haar kunst is gebleven, maar de focus is verschoven.

"Het eindresultaat ziet er anders uit," zegt ze. "Het is figuratiever, verhalender en toegankelijker geworden."

Van ik naar wij

Waar haar eerdere werk vooral hielp om grip te krijgen op haar eigen ervaringen, merkt Zoë nu dat haar werk ook iets voor anderen kan betekenen. Haar illustraties over de menstruatiecyclus worden binnenkort gebruikt in lesmateriaal op middelbare scholen. "Op school leer je vaak wel hoe een hormooncyclus werkt. Maar veel minder wat de gevolgen daarvan kunnen zijn in het dagelijks leven.”

Aan dat gesprek wil Zoë met haar werk bijdragen. "Dat je tegen elkaar kunt zeggen: heb jij dat ook? Op die manier kunnen we verborgen taboes of vanzelfsprekendheden bespreekbaar maken."

Met een open blik verder

Na haar afstuderen houdt Zoë haar mogelijkheden bewust open. Ze geeft al creatieve lessen op scholen en wil dat graag blijven doen. Daarnaast ziet ze zichzelf werken op plekken waar beeld kan bijdragen aan begrip en gesprek.

"In de zorg, het onderwijs of in buurthuizen. Ik vind het gaaf om daar mijn visie door illustratie en verhaal te delen." En misschien volgt er ooit nog een onverwachte masteropleiding.

"Ik zat vanochtend nog naar seksuologie te kijken," zegt ze lachend. “Als het maar interessant is, soms moet je gewoon op je hyperfixaties ingaan en dan kom je op gekke wegen. Daar leer je veel van. Van de wereld en ook van mensen zelf.”

Wat ze uiteindelijk ook gaat doen, nieuwsgierigheid blijft de rode draad. Het vormt de basis van haar werk: persoonlijk, onderzoekend en op zoek naar herkenning.

"Ik denk dat Illustration Design op ArtEZ mij vooral heeft geleerd om met een opener blik naar de wereld te kijken."

Van 2 tot en met 5 juli kun je tijdens de finals expositie het werk van Zoë bekijken in Zwolle.

Academie voor Art & Design Zwolle
Rhijnvis Feithlaan 50 
8021 AM Zwolle

Volg Zoë

Instagram

Website