'Het altaar van verandering' laat Salomé's zoektocht naar haar Timorese identiteit zien

Dit verhaal is eerder verschenen in Metropolis M en is geschreven door: Tessa Bourguignon (kunsthistoricus) 

'Het altaar van verandering' is een installatie van voornamelijk textiel waarbinnen ontzettend veel gebeurt. De installatie is indrukwekkend van formaat en tot in detail uitgewerkt. Het is het resultaat van Salomé Kopongs (student Illustration Design) onderzoek naar haar Timorese identiteit. Hoe verhoudt ze zich daartoe en wat weet ze eigenlijk van haar familie? Het zijn vragen die met veel twijfel gepaard gaan. Het altaar is bedoeld als een plek van acceptatie waar tegenstrijdige gevoelens naast elkaar mogen bestaan.  

De rechterkant van het altaar bestaat uit textiel en zitjes in blauwtinten, en staat symbool voor water. Aan de linkerkant zijn aardetinten te zien, die hout en gronding symboliseren. De cirkelvormen die overal in het werk terugkomen, vergelijkt Kopong met een druppel die het water raakt en tot in de eeuwigheid rimpels veroorzaakt. De oorsprong van de druppel is onbekend, maar de rimpelingen blijven voelbaar. Kopong maakt een vergelijking met haar Timorese afkomst; de verhalen kent ze niet, maar hun aanwezigheid voelt ze tot op de dag van vandaag.

Op het zitvlak van de poefjes zijn elementen uit de Timorees-Indonesische en Nederlandse cultuur afgebeeld. Aan de ‘waterkant’ zie ik gember diep wortelen in de grond, terwijl het tegelijk veelvormig ontspruit, zo fluïde als water. Het altaar kent geen grenzen, iets kan tegelijkertijd veranderlijk én gegrond zijn. Tussen de zitjes, in het midden van het altaar, verstrengelen de tegenpolen zich tot een figuur, met een klauw van een tijger en een waterslang die zich om een been kronkelt.  

Naast het altaar is op een rode muur eerder werk te zien. Een daarvan vertelt een magisch verhaal, dat Kopong via haar oom over haar oma te horen kreeg. ‘Wie was zij naast moeder van dertien kinderen?’ Ze kon prachtige verhalen vertellen. Zoals dat van een jonge geitenherder die verschrikt uit het bos tevoorschijn kwam. Ze had een magische steen gevonden waar een slang achter vandaan schoot die veranderde in een man. Toen Kopongs oma als nieuwsgierig meisje zelf bij de steen ging kijken, zag zij de toekomst. Ze zag de nieuwste technologie, vliegtuigen en een reis naar Nederland. Net als haar Timorese oma, weet Kopong te betoveren met haar verhalen.