Yvon Meeuwsen 

Dag in dag uit worden we geconfronteerd met prikkels van buitenaf. Of het nu gaat om invloeden van andere mensen, of beelden die ons worden voorgespiegeld via het internet, sociale media en reclames, waar we ons continu aan moeten meten. In die constante stroom lijkt het alsof we delen van onszelf wegstoppen, om zo mee te kunnen bewegen met wat er van ons wordt verwacht. Wat er onder andere in resulteert dat we vervreemden van onszelf en daardoor geen oprechte connecties kunnen aangaan. Er ontstaat een verlangen om weer dichter bij onszelf en onze omgeving te komen. 

Wat voor mij helpt om weer in contact te komen met mijn authentieke zelf, is muziek maken. Om specifiek te zijn, saxofoon spelen in een show and marchingband. De saxofoon voelt als een verlengstuk van mezelf, een middel waarmee ik mijn gevoelens en gedachten kan uitdragen. De trillingen die voortkomen uit de tonen door het instrument zijn voelbaar door mijn lichaam heen. Wanneer ik muziek maak, ervaar ik een gevoel van intense verbondenheid met mijn instrument, de muziek, mijn medemuzikanten en het publiek. Zodra alles op het juiste moment in verbinding komt, ontstaat er een magisch moment.  
Niet alleen het maken van muziek brengt dit gevoel met zich mee, ook het luisteren heeft deze gave. Denk maar eens aan het bezoeken van een concert. Hoe je staat tussen mensen die je helemaal niet kent, maar er toch zo’n sterk gevoel van verbinding in de ruimte voelbaar is. Dit geeft zo’n bijzonder gevoel.  

Dit gevoel definieer ik als resonantie. Het is als een kracht dat ons een stukje openbreekt, zodat onze ware zelf een beetje naar buiten kan schijnen. Het kan heel overweldigend voelen in het begin, maar zodra je er meer tijd mee doorbrengt ontstaat er een sterkere verbinding met je authentieke zelf. Dit maakt dat je weer in verbinding kunt komen met je eigen gevoelens, gedachten en herinneringen om zo volledig jezelf te kunnen zijn. Met als gevolg, hoe meer we openstaan naar onszelf, des te opener we kunnen staan voor elkaar. 

 Tijdens mijn afstuderen heb ik onderzoek gedaan naar de vraag of ik resonantie kan stimuleren in ruimtelijk opzicht. Deze vraag probeer ik te beantwoorden mede door 1 op 1 te bouwen en het maken van een persoonlijk archief. In dit archief analyseer ik projecten die mij wel of geen resonantie laten ervaren, waaruit een overzicht ontstaat van elementen die resonantie zouden kunnen stimuleren, waarbij ik zocht naar relaties tussen die elementen en hoe zij elkaar kunnen versterken.  

Een paar belangrijke factoren die zijn voortgekomen uit het onderzoek zijn compositie, interactie en zintuiglijke elementen. Deze factoren heb ik dan ook als een zoektocht naar evenwicht verwerkt in een ruimtelijk experiment. Om zo te onderzoeken of ik een resonantie ervaring kan stimuleren bij de bezoeker.  

Dat is ook het bijzondere aan resonantie, het is een persoonlijk, gevoelig en kwetsbaar proces. Maar hoe krachtig zou het zijn als onze vormgeving ons weer in verbinding kan laten komen met onszelf, elkaar en onze omgeving.  

yvonmeeuwsen@gmail.com