Wij wonen in het verleden
en leven in ’t nu.
We dromen over het heden,
maar verdrinken in de tijd.
De klok tikt door,
wij blijven staan
Geleid door de tijd leven we.
Wij gaan vooruit
en stoppen.
Negen jaar geleden schreef ik bovenstaand gedicht als woorden van kracht voor een vriend. Na het versturen, veranderden deze woorden in die van troost. Ik denk nog vaak terug aan dit moment, omdat het zo perfect de veranderlijkheid van het leven voelbaar maakte. Ook leerde het mij dat de ervaringen die het leven biedt zowel afzonderlijk als tegelijkertijd plaatsvinden.
Als buitenstaander is het niet altijd zichtbaar wanneer het leven vanaf meerdere kanten aan de ander trekt. De krachten tellen op en resulteren in één reactie die vaak herkenbaar maar onvoorspelbaar is.
Op het grensvlak van ervaringen, maakt de pendule het resultaat van dit getrek zichtbaar en nodigt hij uit tot introspectie.
E-mail: vmabrink@gmail.com
Deze pagina is voor het laatst gewijzigd op 23 juni 2026
Sta jij op deze pagina? En heb je een opmerking? Mail naar de redactie.
