Sylvana Versteege

Vrouwen hebben zich beter weten aan te passen aan onze huidige samenleving, stelt journalist Hanna Rosin al in 2009. Zij sprak op een vakantie met een man die ook uit het oog van onze samenleving was gevallen, en ontdekte volgens haar een ‘enorme economische en culturele verschuiving’, waarin zowel vrouwen als mannen zich moeten aanpassen aan een compleet nieuwe manier van samenleven, werken en zelfs verliefd worden – zo schreef ze in de inleiding van Het einde van de man.

En nu blijkt er dus wat aan de hand te zijn met jonge mannen. Ze blijven achter op gebied van arbeid, onderwijs, en relationeel gezien ook. Dat zijn problemen die valide zijn, en die aandacht mogen krijgen. Wat we echter zien is dat in het ontbreken van deze aandacht veel mannen naar andere rolmodellen zoeken, en daarbij veelvoudig de manosfeer vinden. Daar wordt voornamelijk gepleit voor een verouderde versie van de genderrolverdeling, waar de vrouw niet gelijk of dan wel onder de man staat. We moeten voorkomen dat de oplossing van de mannencrisis het probleem of de schuld van vrouwen wordt, en stimuleren dat mannen zichzelf kunnen en gaan emanciperen. Mannen zijn aan de beurt, hoe pakken zij die beurt aan? Hoe zorgen we dat ze die beurt gaan oppakken?

Nu zijn mannen aan de beurt is een campagne die is ontworpen met dit doel voor ogen. Zorgen dat mannen hun beurt oppakken. Aan de beurt zijn is vaak niet leuk, en nog vaker is het lastig om te zien waar je dan moet beginnen. De campagne begint met een schreeuw om aandacht, pleit vervolgens voor de verandering, en doormiddel van interviews ontwikkelt ze gesprekkaarten die mannen thuis kunnen behandelen. Om te kunnen veranderen, moeten we het er eerst over kunnen hebben. Zo kunnen mannen hun eigen emancipatie begeleiden.