Sonne Pol

Als Artisteducator sta ik het sterkst in mijn kracht in mijn ontvankelijkheid. Of de setting nou meer sociaal-maatschappelijk, educatief of artistiek is. In al die omgevingen vind ik het belangrijk om open te staan naar de mensen met wie ik de tijd en ruimte deel.

Zowel in overdracht als in een creatieproces werk ik graag interdisciplinair; je kan mij vinden met een boormachine in mijn hand en zaagsel in mijn haar, maar ook frummelend met naald en draad, voorovergebogen boven een tekst of rondrennend-wurmend-springend-schuddend in een ruimte.

Maar in al die disciplines voel ik me het sterkst verbonden met alles dat visueel is; vormgeving en beweging. Ik vind het tof om zo veel mogelijk te zeggen zonder woorden te gebruiken en om spelers iets te laten ervaren in plaats van te laten vertellen.

Als artisteducator voel ik mij een duizendpoot; ik heb heel veel uiteenlopende vaardigheden en segmenten, maar met een sterk skelet dat het bij elkaar houdt.

Wat mij inspireert
Er gebeurt zo veel met mensen; binnen zichzelf, tussen elkaar, in reactie op de wereld. Mijn maakproces begint bij het observeren van mensen. Mijn fascinatie ligt bij de knelpunten van hoe mensen zich verbinden en hoe zij zich ontwikkelen; daar waar het niet lukt, waar het vastloopt. Ik poog om die onderhuidse spanningen, om dat niet lukkende en dat vastlopende tastbaar te maken in fysieke en beeldende theatrale producten. Ik onderzoek hoe een (lichamelijke) ervaring zich vertaalt naar een ruimte of beeld, en andersom, hoe een ruimte of beeld een (lichamelijke) ervaring kan brengen.

Wat is mijn ambitie/toekomstwens
Mijn interesse voor het werkveld is nog breed.

Ik voel een sterke behoefte om mijn artisticiteit meer te ontdekken en ontplooien. Het lijkt me ontzettend tof om na de opleiding door jonge makers-trajecten mijn regisseur-schap te ontwikkelen. Misschien wil ik nog een master theatervormgeving volgen. En heel stiekem heb ik een doel om over een jaar of vijf met een voorstelling of performance te mogen staan op het zéro-festival.

Daarnaast merk ik door het maken van mijn voorstelling dat het onderwerp trauma mij ontzettend trekt. Artistiek zit er veel kracht in het poëtisch zichtbaar maken van iets onderhuids en onzichtbaars. Dat ongrijpbare tastbaar maken voor een publiek.

Aan een andere kant zit er denk ik een grote kracht in het faciliteren van participatieve kunst met deelnemers die direct of indirect te maken hebben met trauma. Hier heb ik al mijn tenen een beetje in het water gedipt tijdens een uitwisseling in Belfast. Hier heb ik mensen van verschillende leeftijden laten ‘bodymappen’. Deze werkvorm, maar ook andere werkvormen waarin mensen kunst maken met, vanwege of ondanks hun trauma’s zou ik graag verder willen ontdekken en ontwikkelen.

Ook ben ik ontzettend betrokken bij de ontwikkeling van anderen. Ik haal heel veel plezier uit meekijken bij een repetitie van een klasgenoot, meedoen bij een auditie of gewoon bijkletsen met iedereen tijdens de pauzes. Die betrokkenheid wil ik zeker op een manier inzetten in mijn loopbaan later; of dat nou is als regisseur of kunstvakdocent. Verder groeien tot zorgcoördinator op een hbo of middelbare school sluit ik zeker niet uit.

Wat ga je zien tijdens finals?

Tijdens de finals laat ik mijn voorstelling DESONDANKSZIJ zien.

Hoe ga je om met pijn die je niet kan doorgronden, die doorsijpelt van generatie op generatie? Vanuit die kernvraag is de voorstelling DESONDANKSZIJ tot stand gekomen. Het is een bewegingstheater voorstelling over de zwijgcultuur en taboe rond seks en intimiteit binnen de ‘veilige’ muren van een gezin.

De voorstelling laat copingmechanismen zien, de manieren van omgaan met een nare gebeurtenis, en hoe die op den duur een eigen entiteit en een eigen pijn kunnen worden die wordt gevoeld door een volgende generatie. En zo blijft het doorgeven van pijn maar doorgaan met de tijd. Dat onderhuidse, dat onzichtbare heb ik proberen zichtbaar te maken in de voorstelling en in de kostuums. In een tijd waar iedereen en hun moeder het heeft over intergenerationeel trauma heb ik gezocht naar een manier om dat thema te vertalen die voorbijgaat aan taal en termen.

Stage:

-theaterdocent bij Leyden Academy in het Generatie Mixer project. (februari t/m/ april 2026)

-regieassitent bij de toneelschuur in Haarlem, onder regie van Koen Verheijden. (augustus 2026 t/m oktober 2026)