Rowan Weppner

Ik kijk en luister, vaak vanaf de achtergrond. Hoewel de voorgrond steeds aantrekkelijker wordt. Ik heb het altijd moeilijk gevonden om mijzelf te vinden binnen de ArtistEducator. Maar ondertussen heb ik het plekje gevonden waar ik pas. We verliezen steeds meer empathie voor onze medemens. We geven meer om onszelf en denken niet meer om de ander. Als AE zou het mij geweldig mooi lijken om dit terug te kunnen brengen bij de mens. Dit doe ik doormiddel van voelen en beleven. Ik maak ervaringen waarbij je soms in de schoenen van een ander moet staan. Zo hoop ik je te laten voelen hoe het is om de ander te zijn. Ik probeer daarmee het medeleven voor elkaar weer op te bouwen. Ik houd van ontsnappen aan de werkelijkheid en waarde vinden in het fantastische. De werkelijkheid is soms lastig te begrijpen maar onze fantasie is soms veel grijpbaarder. Op die manier probeer ik mijn werk voor iedereen toegankelijk te maken.

Wat mij inspireert 
Mijn inspiratie haal ik uit vele dingen. Van immersieve ervaringen die ik meemaak tot iets waar ik met mijn neus tegen aan loop. Vaak komt inspiratie uit verontwaardiging. Waarom zou je niet? Maar wat als? Dat is toch raar? Dat zijn veel vragen die ik mijzelf stel. Zo kom ik op onderwerpen als: Wat als je nooit opgroeit? Waarom moet je herinneringen koesteren? En wat als je wilt vluchten van de samenleving? Ik probeer werk te maken voor iedereen, ik probeer daarom altijd een ingang te vinden waar iedereen iets in ziet of kan vinden

Wat is mijn ambitie/toekomstwens
Ik hoop dat we in de toekomst de waarde gaan inzien van immersieve ervaringen. Het is niet alleen een manier voor ultiem escapisme maar ook om veel over jezelf te leren. Je leert waar je grenzen liggen en hoe je die kan verleggen. Je kan jezelf vrij letterlijk in de schoenen van een ander zetten, een rol aannemen en weer leren te voelen voor elkaar. Ik zou zelf daar dan ook graag in bijdragen en hoop dat ik ooit een ervaring kan creëren die super spannend is en waar je met een bak nieuwe zelfkennis uit komt.

Wat ga je zien tijdens finals?
Tijdens de finals speelt mijn immersieve interactieve voorstelling KRAKEN. Deze voorstelling gaat over 5 personen die zich niet meer thuis voelen in de huidige samenleving. In een verlaten gebouw in Zwolle creëren ze hun eigen ‘nieuwe’ samenleving. Maar is alles wel wat het lijkt? Verteld iedereen wel de waarheid? En wat is dat constante gekraak? Als publiek ga je op reis in de wereld van KRAKEN, je ontmoet de personages en je maakt een keuze. Sluit jij je aan of blijf je ver van de ‘nieuwe’ samenleving weg? Waar liggen jouw morele grenzen? Wat doe je als ze overschreden worden? Blijf je laag bij de grond of kom je in opstand? De voorstelling is te zien op 13 juni in HAL 26 bij Spoorzone Zwolle.

Tijdens mijn onderzoek ben ik op zoek gegaan naar zelfbewustzijn in immersieve ervaringen. In vele ervaringen heb je zelf invloed. Maar hoe regisseer je dat? Wat heeft je publiek nodig om dit te doen en te durven? Wat willen ze eigenlijk van een inmersieve ervaring? Dit ben ik gaan onderzoeken door onder andere stage te lopen bij Prison Escape, een 3 uur durende theatrale ervaring waarbij je uit een echte oude gevangenis ontsnapt. Geen puzzels of gedoe maar sociale interactie met 25 acteurs die je het leven wat moeilijker maken. Vanwege het interactieve karakter en dat je hier écht je eigen verhaal maakt was dit de perfecte plek om dit te onderzoeken. Ook heb ik onderzoek gedaan naar flow en hoe je suspension of disbelief creëert, gebruikt en weer laat verdwijnen. Ik ben van mening dat we in Nederland nog in de babyschoenen staan van dit genre en medium. We kunnen er zoveel meer mee dan we willen. Ik hoop dat we dat gaan doen.

Stage:
Acteur & Productie bij Prison Escape Utrecht (Real Life Gaming)