Noa van Schie

'Deze is voor de Derde Matroesjka 

Ik die strijd niet uit de wegga 

Maar deze op een andere manier bespreekbaar maak 

Ik die mijn hart op mijn tong draag 

Omdat ik weet dat kwetsbaarheid raakt'

                                                  - uit ik draag je altijd bij mij

Toen ik 16 was zat ik gevangen in mijn hoofd. Ik woonde daar in werelden die ik bedacht had. Ik huilde tranen die niet van mij waren. Door mijn kunst ben ik langzaam uit mijn hoofd en in mijn lichaam gekropen. Ik voel zoveel, zo sterk. En dat is een kracht. Om je hart op je tong te dragen.

- Oprichter en deel van collectief domVolk 

- Theater Oostpool, afdeling Interactie en Inclusie, randprogrammering 

Almighty Sometimes, 2024 

- Module Theater = Ritueel, 2025 

- Module Belfast, Art & Conflict Transformation, 2026

 - Schweigman &, regieassistent Klei, 2026 

- Afstudeervoorstelling ik draag je altijd bij mij, dochter Noa van Schie en moeder Nanny Löning, 2026 

Ik werk eigenlijk altijd vanuit mijn eigen persoonlijke ervaringen of fascinaties. Zo heb ik mijn afstudeervoorstelling met mijn moeder gemaakt over onze relatie en de relatie met mijn moeders moeder. Oma dus. Samen waren we de Drie Matroesjka’s. Hoe persoonlijker je werk, hoe universeler. Of beter gezegd: hoe kwestbaarder, hoe verbindender. Ik vind dat er kracht in kwetsbaarheid zit. Om de tranen over je wangen te laten rollen zonder het te verstoppen. Om keihard te lachen totdat je op grond ligt. Om zo boos te zijn dat je stem ervan gaat trillen. Als ik als maker, als artisteducator, als mens kwetsbaar durf te zijn, durft de ander dat ook. En dat is waarom kwetsbaarheid krachtig is: het verbindt.

Ik heb onderzoek gedaan naar de kracht van rituelen. Voor mij is een ritueel een vormgegeven moment van transformatie. Van vieren of rouwen. Van openen of loslaten. Van iets wat anders wordt. Zoals een rups die in een vlinder verandert. Dat moment van veranderen, dat is wat een ritueel is. In mijn essay De kracht van het theatraal ritueel bespreek ik wat de waarden van een ritueel zijn en waarom een rituele benadering van je werk een verrijking voor dat werk kan zijn. Ik gebruik mijn eigen rituelen als voorbeeld hoe dit in de praktijk eruit kan zien. Het is een pleidooi voor stilstaan. Voor ruimte nemen. Voor voelen. Voor transformeren.