Mees de Wijn

‘Vogelvrij’ beslaat thema’s als mentale uitputting, prestatiedruk, vervreemding en de voortdurende confrontatie met tijd binnen een maatschappij die altijd in beweging blijft. Vanuit een nachtelijke dwaaltocht door een versteende stedelijke omgeving ontstaat een verhaal over isolatie, schaamte, overprikkeling en de zoektocht naar zachtheid en betekenis in een wereld die steeds efficiënter en harder lijkt te worden.
Dit werk richt zich op de spanning tussen mens en systeem, rust en productiviteit, natuur en controle, leven en de waarde ervan. Het onderzoekt hoe digitale prikkels, maatschappelijke verwachtingen en het constante ‘doorgaan’ invloed hebben op het ervaren van het eigen lichaam, identiteit en bestaan.

Wrijving creëert eelt, maakt de huid dik en hard. Ik weet niet wanneer ik alles ben gaan inkapselen als een onderhuidse blaar, op welk moment ik niet meer gezocht werd wanneer ik me weer verstopte.

Mees de Wijn (2000) is een multidisciplinair maker en schrijver die werkt met donkere, vaak psychologische en maatschappelijk relevante thema’s. Haar werk beweegt zich tussen tekst, audio en beeld, waarbij vorm en inhoud elkaar aanvullen en versterken. Ze maakt onder andere podcasts, (stopmotion)films, fysiek werk, tekstuele vormexperimenten, (poëtische) proza verhalen en laat elk idee zijn eigen vorm vinden.