Foto: Nico van Maanen
Inleiding
In dit afstudeerproject onderzocht ik hoe studenten met studievertraging binnen de opleiding Journalistiek aan Hogeschool Windesheim hun studievertraging ervaren en hoe artistieke interventies kunnen bijdragen aan hun sense of belonging. In plaats van studievertraging te benaderen als iets negatiefs, onderzocht ik deze fase als ‘tussenruimte’.
Met behulp van arts-based research en actieonderzoek nodigde ik vier studenten uit om hun ervaringen te verbeelden via collage. Uiteindelijk hebben ze deze ervaring ook zichtbaar gemaakt in een gezamenlijke textiele banner. Door hun verhalen zichtbaar te maken ontstond ruimte voor reflectie en verbinding. De interventies maakten niet alleen inzichtelijk hoe studenten hun positie binnen de opleiding ervaren, maar droegen ook bij aan een gevoel van gezien en gehoord worden.
Hoe typeer ik mezelf als artisteducator?
Ik zie mezelf als een artisteducator die ruimte creëert voor verhalen die gemakkelijk buiten beeld raken. Ik werk vanuit nieuwsgierigheid naar de ervaringen van anderen en probeer een omgeving te creëren waarin mensen zich veilig voelen om die ervaringen te onderzoeken en te delen.
Gelijkwaardigheid speelt daarin een belangrijke rol. In plaats van een vooraf vaststaand verhaal centraal te stellen, zoek ik naar vormen waarin ruimte ontstaat voor wat deelnemers zelf belangrijk vinden om te delen. Door juist ruimte te maken voor gevoelens en ervaringen die vaak op de achtergrond blijven. Ik geloof dat kunst mensen kan helpen om ervaringen zichtbaar te maken die niet altijd eenvoudig in woorden uit te drukken zijn.
In mijn praktijk gebruik ik artistieke interventies als middel om voorbij het denken te komen en meer in contact te komen met hun gevoel en de betekenis daarvan. Door te maken, te verbeelden en te reflecteren kunnen nieuwe inzichten ontstaan en krijgen mensen de ruimte om hun ervaringen op een andere manier te onderzoeken.
Urgentie
Studenten met studievertraging raken binnen het hoger onderwijs gemakkelijk uit beeld. Terwijl er vaak over hen wordt gesproken door docenten onderling, wordt zelden gevraagd hoe zij hun situatie zelf ervaren. We gaan ervan uit dat ze niet gemotiveerd zijn, maar daar ligt het vaak niet eens aan.
Dit onderzoek geeft ruimte aan de perspectieven van deze studenten en laat zien dat artistieke interventies kunnen bijdragen aan hun sense of belonging. Ze voelen zich meer gezien en erkend. Juist in een onderwijscultuur waarin prestaties centraal staan, is het belangrijk om aandacht te hebben voor de student achter de studievertraging.
Doel
In de toekomst lijkt het mij erg interessant en inspirerend om met studenten te blijven werken.
Ik wil meer ruimte geven aan de visie van studenten op het onderwijs. Naar mijn mening wordt daar nog te weinig aandacht aan besteed. Er wordt vaak op beleidsniveau bepaald wat goed is voor studenten, maar ik vraag me regelmatig af in hoeverre studenten zelf bij deze keuzes worden betrokken. Ik zou graag bijdragen aan een onderwijsomgeving waarin hun ervaringen, ideeën en behoeften een grotere rol spelen. Kunst zie ik daarbij als een middel om deze perspectieven zichtbaar te maken en het gesprek hierover te openen.
Foto: Coen van Ouwerkerk
Deze pagina is voor het laatst gewijzigd op 26 juni 2026
Sta jij op deze pagina? En heb je een opmerking? Mail naar de redactie.


